Volverwachting op naar het begin van het raceseizoen 2010. De tweede racedag van de agenda, omdat de eerste races van 2010 op het TT circuit van Assen werden afgelast. Er was helaas te weinig animo in de andere klassen om de dag doorgang te laten vinden. In dit DNRT-weekend zal er gereden worden met het vertrouwde veld van de Caterham Academy, de Legend Cars en de Vrije Sport Klasse. De Vrije Sports Klasse werd gevormd door de Colin Chapman Racing Club en de vrije formule auto's. Deze dag was alleen Onno Zuidema met een zeer snelle Mallock aanwezig in de formule klasse.

De CCRC leverde uiteindelijk dertien deelnemers. Naast de bekende namen uit 2009, twee nieuwkomers: Peter Brouwer en Piet-Hein Eldering, beiden in een Westfield. Op zaterdagavond met zijn allen de CCRC-tent opgezet en gestart met een lekkere schnitzel aan de boulevard. Weersverwachting voor de zondag: matige wind, afwisselend licht bewolking en zon. Een mooie dag voor de eerste ronden van het seizoen. Fris was het bij de vrije training met alle coureurs en auto's vers aan de meet. Bij de kwalificatie was iedereen al meer op temperatuur en reed men rondetijden die dicht tegen de tijden van eind vorig seizoen lagen. Helaas dunde het deelnemersveld ook al wat uit door technisch malheur: John Tarry (Raw Striker) en Daniel Le Brun (Luego Velocity) hadden hun problemen met de techniek van hun Sevens.

2010 is het eerste jaar dat de CCRC de punten verdeelt over twee divisies. De splitsing is op auto- of motorfietsmotor en op vermogen: in divisie B met maximaal 170 pk resp. 150 pk of in de snelle divisie A met maximaal 210 resp. 190 pk. De motorfietsmotoren maken de auto's een stuk lichter en de mogelijke voordelen behoeft geen verder uitleg. De onderverdeling heeft alleen zijn effect op de uitslag, er blijft gezamenlijk gestart worden.

De startopstelling na de kwalificatie bracht een mooie mix tussen beiden divisies, dus wederom blijkt dat het vermogen zeker niet alleen de winnaar bepaalt in de racerij. In de eerste race bleef het CCRC-veld de eerste ronden mooi compact, maar daarna werd het onderlinge snelheidsverschil groter. Aan kop vochten Luc Hasselier en Henk de Grauw om de dagwinst. John Tarry noteerde de snelste tijd van de dag, maar viel helaas kort daarna definitief uit met mechanische problemen. De koplopers werden gevolgd door een mooi groepje onder leiding van Peter van de Wetering in zijn Caterham. Rogier Jansen, Michiel Lindeman (Racing Team Hoexum) en Peter Brouwer op zijn vinkentouw. Harm Boerma, de kampioen van 2009, reed de gehele dag wisselvallig. Naar eigen zeggen was de avondmaaltijd verkeerd gevallen en had hij een onrustige nacht op het toilet doorgebracht. Martin van de Wal kon het tempo van deze groep in de eerste race zeer goed bij houden, totdat ook hij zijn MNR vanwege technische problemen voor de rest van de dag in pitstraat moest parkeren. Aan de achterkant van het veld wist Alex van Loenen nog redelijk aansluiting te houden, maar de Striker van 'Opa' Busscher gaf de geest en Eldering verloor te veel snelheid door problemen met de versnellingsbak.

In de tweede race werd door een uitgedunde groep gestart, nog maar acht auto's stonden klaar. Ook in deze race kwamen Hasselier en De Grauw al snel aan kop. Luc Hasselier trok aan het langste eind en finishte met zijn MK Indy een kleine 3 seconde voorsprong op de Striker van Henk de Grauw. Rogier Jansen met zijn Striker werd knap 3e overall, gevolgd door Peter Brouwer als 4e. Beiden rijders uitkomend in divisie B. De 5e plek overall kwam op naam van Racing Team Hoexum, uitkomend met een Blackbird-powered Striker. Regerend kampioen Boerma eindigde op plaats 6. Alex van Loenen reed zijn Caterham naar de 7de plek. Peter van de Wetering wist jammer genoeg in de tweede race de finishlijn niet te halen.

Bij de prijsuitreiking kon men concluderen dat het nieuwe divisiesysteem een welkome toevoeging is, maar dat de jongens uit de B-divisie een serieuze bedreiging vormen voor de podiumplekken van de overall competitie. Spijtig was dat, ondanks grondige voorbereidingen tijdens de wintermaanden, een flink aantal rijders technische problemen ondervonden met hun Sevens. Op vrijdag 7 mei wordt race nummer 3 verreden op het circuit van Zandvoort en dan zullen allen weer aanwezig zijn. Hopelijk is dan Bas Klaaijsen er dan ook bij, het is wachten op afronding van de inbouw van een prachtige Toyota-motor in zijn MK Indy.

Tijdens het super race weekend, 6 en 7 juni op Zandvoort, was Colin Chapman Racing Club weer goed vertegenwoordigd in de Vrije Klasse Sport. Op het paddock staan 13 mooie Lotus Superseven Replica's met alle benodigde aanpassingen om te kunnen strijden in deze snelle klasse binnen de DNRT. De auto's hebben een minimaal startgewicht, inclusief rijder, van 520 kilo en zijn uitgevoerd met auto-, maar ook motorfietsmotoren. Het maximale vermogen is vastgesteld op 190pk. Met een dergelijk laag gewicht en toch redelijk wat pk's zijn dit serieuze racewagens, waarbij de snelste jongens een 1m55s doen over een rondje Zandvoort.

Op zaterdagochtend werd de training/kwalificatie verreden waarbij Yardy Hoogenwerf in de Westfield de snelste tijd reed en hiermee pole-position pakte. Vlak achter hem Jon Tarry in de Striker ZX12 en als 3e Henk de Graauw in de Striker Blackbird. Het weekend kan beginnen!

Henk de Graauw heeft zich het hele weekend als winnaar gedragen. Strakke tijden en goede wedstrijden brachten hem keer op keer in de top 3. Door technische problemen kon helaas Jon Tarry niet altijd de finish halen. De snelste man van het veld is gebrand op overwinningen, wat ook blijkt uit de tijden en uitslagen wanneer de finish wél gehaald wordt. Een geduchte concurrent voor Henk de Graauw. Martin van de Wal, Alex van Loenen en Harm Boerma wisten zich ook goed in de punten te rijden. Net weg van de kopgroep, maar wel betrouwbare tijden en klasseringen.

Achter de kopgroep was mooie strijd te vinden tussen Racing Team Hoexum, Daniel le Brun, Peter van de Weteringen, Rogier Jansen en Peter Köhler. Dit treintje wist keer op keer voor actie op de baan te zorgen. Uitremacties, gras en grindbakken waren nodig om de plekken te verdedigen of juist te winnen. Mooi om naar te kijken, omdat een ieder gebrand is op net dat ene plaatsje meer. De auto's in deze middengroep zijn qua specificaties aan elkaar gewaagd en dat is te zien op de baan.

De achterhoede wordt ingevuld door Bas Klaaijssen en niet te vergeten Benjamin "opa" Busscher. De oudste man van het veld met de minste pk's weet echter wel in de regenrace als 4e van de 12 rijders te eindigen. Daar waar het op sturen aankomt, is Benjamin er een voor om op te passen!

Maar, in de kopgroep is toch echt Henk de Graauw die met de eer mag strijken. Met twee maal een 2e plaats, eenmaal een 3e en een winst in de regenrace is Henk de winnaar van het Super Race weekend. Niet alleen betrouwbaarheid, maar ook een kunstje stuurwerk brengt hem eveneens als koploper in het klassement. Wie o wie gaat hem voorbij?

Al het filmmateriaal van de onboard-cam's zijn te vinden op het youtube-kanaal: http://www.youtube.com/user/Super7racing Wil je meerijden in de CCRC, kijk dan op de website of kom langs op het paddock tijdens de volgende race!

Ronde 2 van de Colin Chapman Racing Club (CCRC) race kampioenschap is nu een feit geworden...en wat een leuk evenement is het geweest!

In de avond van maandag 4 mei kwam de club samen op het paddock om te genieten van een overheerlijk bbq verzorgd door een van de vele supporters die de club nu heeft. Na veel gezelligheid, muziek en kletsen was het tijd om “camp CCRC” in te richten en zijn de 2 door FotoKaarten.nl gesponsorde tenten in elkaar gezet...wat is dat echt een enorm overdekte ruimte als het staat, geweldig! Auto's en gereedschap uitgeladen, nog meer leuke verhalen uitgewisseld en uiteindelijk tijd om een goede nachtrust op te zoeken.

Vroeg in de ochtend werden we door onze plaatselijke haan Alex van Loenen wakker gemaakt om inschrijving en keuring uit de weg te krijgen. Het had gedurende de nacht geregend en bleef nog even doormiezeren...dat zou voor een interessante trainingsessie zorgen want we waren als eerste aan de bak dit keer! Een kletsnatte baan, voor de nieuwe deelnemers meteen een vuurdoop met ook nog een onbekende baan.

De sessie begon snel, dus auto instappen, helmen op, motor starten en samen met de Caterhams, Legends en MX-5s gingen we de baan op. Het voelde soms aan als een ijsbaan wat beter bij de ene beviel als bij de ander. Met deze lichte, krachtige auto's met een maximaal vermogen van 190pk en een startgewicht van 530kg is het altijd een uitdaging om ze op de “black stuff” te houden en dat werd steeds duidelijker met steeds meer uitstapjes terwijl de snelheid opgevoerd werd.

De sessie was helaas snel over voor zowel Henk Heins (nieuwe in de groep) als Cor van Nistelrooij die allebei de dupe waren van technische pechduiveltjes en moesten van de zijlijnen de race volgen. Ook reguliere rijder Martin van der Wal kon niet rijden door een blessure die hij bij zijn werk had opgelopen. Gelukkig kon hij de gezelligheid niet weerstaan en kwam hij met zijn vrouw toch voor de dag om met de vele supporters die we nu hebben te vergezellen(meer dan rijders inmiddels!). Helaas door ziekte kon Bas Klaaijssen helemaal niet aanwezig zijn.

Tegen de tijd dat tijdstraining plaats vond was de baan aardig opgedroogd en gingen de rondetijden omlaag. Henk de Graauw zette de snelste tijd neer van 2:049, gevolgd door Rob Wiersma (2:054) en Johan Albers (gastrijder uit de Westfield Cup, 2:068).

De eerste race begon met een volledig droge baan, maar door problemen met het tijdwaarnemingsysteem waren de trainingstijden gebruikt om de startposities te bepalen. Jon Tarry had meteen voordeel hiervan met pole nadat hij door problemen geen snelle tijd kon posten in kwalificatie. Achter hem stonden Henk van de Spoel, Johan Albers en Henk de Graauw klaar om de leiding te pakken. Na een warm-up ronde achter de safety car gingen de lampen uit en pakte Jon meteen de leiding. Achter hem hebben Henk de Graauw en Rob Wiersma die beiden erg goede starts hadden gemaakt en pakte respectievelijk de 2e en 3e plek.

Henk de Graauw en Rob Wiersma gingen vervolgens de komende rondes strijd aan met elkaar waarbij de laatste als uiteindelijke winnaar uit de bus kwam, maar pakte helaas later in de race teveel run-off, ging in de rondte en de motor sloeg af. Het duurde een ronde voor dat hij de auto weer aan de praat kreeg en beëindigde hij daardoor in de laatste plek. Om Rob niet te kort te doen besloot Henk ook te spinnen en liet hij zowel Harm Boerma als Johan Albers voorbij om uiteindelijk zelf de 4e plek te pakken.

Ook achterin het veld was er veel gevecht tussen Rogier Jansen en Mick Hoexum die ook allebei een super start hadden gemaakt en meerdere plekken konden innen om bij Alex van Loenen aan te sluiten. Uiteindelijk won Mick het van Alex, gevolgd door Rogier die besloot ook voor de lol lid van de club te worden en te gaan spinnen.

Race 2 ging redelijk kort er na van start en Henk de Graauw maakte weer een geweldige start om vanuit de 3e plek meteen de leiding te pakken. Harm Boerma ging ook hard van zijn plek en kon op een haar na zijn 2e plek niet houden van Jon Tarry...spannend om te zien! Ook achter de kopgroep waren er volop leuke gevechten op de baan. Daniel le Brun, Alex van Loenen, Mick Hoexum en Rogier Jansen hebben bijna de volledige race als groep gereden.
Uiteindelijk kon ook Jon Tarry zijn sterker motor en de lange rechte stukken gebruiken om de leiding te pakken en ging hij er van door om de zege te nemen, gevolgd door Henk de Graauw. Op de 3e plek eindigde Rob Wiersma die van helemaal achter in het veld al 7 plekken had gepakt bij de start en als een duivel de rest ingehaald heeft. Uiteindelijk moest Alex van Loenen het nakijken geven aan Rogier Jansen en Mick Hoexum, waarbij de laatste de kop pakte in dit groepje en de finish over knalde.

Al met al een fantastische dag met veel strijd, lol en sterke verhalen. We kijken uit naar de Super Race Weekend in juni met zelfs 2 avonden om te gaan bbq'en en meer tijd op de baan om van deze geweldige sport te genieten. We zeggen maar - kom even langs bij onze tent en zie het voor jezelf. Iedereen is welkom.

Uiteindelijke uitslag:
uitslagen

Dit betekend dat Henk de Graauw momenteel de leiding in de kampioenschap heeft, met een mager 4 punten voorsprong op Harm Boerma.

Ook zijn er veel beelden te zien op de CCRC channel:
http://www.youtube.com/user/Super7racing

Wat een weekend! Iedereen die niet geweest is weet niet wat ze gemist hebben. Wat een baan, kort, technisch en uitdagend. Voor de toeschouwers een geweldig uitzicht op de baan omdat deze als het ware uitgegraven is en je vanaf de zijkant alles beneden je ziet.

Heerlijk weertje toen we donderdag om half 8 's avonds aankwamen, na het gebruikelijke biertje eerst de tent opbouwen en alles neerzetten. Ook Jon wat duits geleerd; mutterbumser.....

Vrijdag een erg drukke dag met 1 training, 1 kwalificatie en 3 races. Typisch weer iets voor mij om te denken dat we 2 trainingen hadden maar de laatste was de kwalificatie...... Meestal rijd ik in trainingen niet volgas op de rechte stukken maar goed. Jon natuurlijk weer snelste, ik 7 en peter plaats 11 Wij mochten de eerste race allemaal tegelijk starten zodat we lekker met z'n allen konden stoeien. Jon meteen weer er vandoor (wat vind hij er aan??) en na een goeie start kwam Peter bij mij aankloppen. Een tijdje vechten maar kon voorblijven en als 5e geëindigd, peter als 7e en Jon halverwege gestopt vanwege een kapotte airbox.

En ik heb eindelijk het lek boven, achter 1,5 graad camber, anti rollbar achter los, en de auto 2 cm hoger gezet (voor 14 en achter 15,5 cm) omdat de voorveren continu in de bumpstops hingen.Ook had ik nog voor de eerste race de demping iets harder gezet maar toch net iets te veel. Voor de tweede race de demping weer zachter en.... Jon moest achteraan starten (dat zal hem leren), ik 5 en peter 7 dus, ik had het vrij snel al in de gaten; de auto voelde erg goed aan en automatisch ga je dan trappen. Nummer 3 en 4 had ik al vrij vlot te pakken en zag in de verte nummer 1 en 2 van de Westfields (Jan French en Hayley Lazell). Ik kon hieraan mooi kijken dat mijn bochtensnelheid beter was, daarom wat meer snelheid mee op de lange stukken en kon ze aardig voorbij komen. Vooral opkomen start/finish waar een aparte haakse gladde bocht zit kon ik erg snel doorheen. Hierdoor pak je meer beginsnelheid en ben je automatisch sneller op het rechte stuk. Wat een heerlijk gevoel toen de finishvlag viel, niet omdat ik iedereen voorbij was (een ZX12 seven is gewoon sneller dan een Westfield) maar dat ik na het hele jaar rommelen met de auto eindelijk eens kon racen. Lullig is dan na de finishvlag ik ging twijfelen of dit wel werkelijk zo was want de baanposten die normaal dan meteen met geel zwaaien lieten nu niets zien.....

Maar goed, ik was Jon voorgebleven omdat hij achteraan moest starten en hij als 4 eindigde, Peter was ermee gestopt met vast een hele goeie reden die ik vergeten ben.

Derde race moesten we weer apart starten, eerste de Westfields en wij vooraan in de tweede groep met de Caterhams. Jon er natuurlijk weer als een gek vandoor maar ging me opwachten, ik ben altijd wat te voorzichtig met de eerste ronden en ook moet je wennen aan de auto op racesnelheid. Omdat we half 7 's avonds starten met een laagstaande zon vond ik het lastig inschatten van sommige bochten, vooral de triple die erg donker was en mijn vizier donker is. Mooi geknokt en Jon als 1e ik tweede en Peter was binnengekomen met een gescheurde draagarm beugel. Heb mijn snelste tijd gereden, 1:45.852 en Jon 1:45.372. Die halve seconde gaat er met remmen wel uit, ik rem veel te vroeg op de snelle stukken maar dat komt wel.

's avond wat varkens en koeien op het vuur gegooid en even de nachttraining van de 24 uurs racers gezien. Peter had ondertussen voor wat sfeerlicht gezorgd omdat hij een lasapparaat gevonden had.

De volgende ochtend was het berekoud en hadden we allemaal (volgens mij) niet te veel zin, ik in ieder geval niet. Om 9 uur waren we allemaal present voor de training maar meteen in de tweede ronde een lang oliespoor van de auto voor mij. Ik ben toen maar binnengekomen omdat het geen zin had om door te rijden en inderdaad code 60 zodat iedereen binnenkwam.

De tweede race is een verhaal apart, we moesten om 10.40 starten maar om kwart over 10 zijden de buren (familie Hoogwerff) dat de anderen al de baan op waren. Ze waren ons vergeten..... wij als een gek naar de pits en daar maar wachten om vanuit de pist te starten. Toevallig stond ik voor (kan Jon vast aan wennen) en ben na het groene licht kalm aan begonnen met de snelheid van de doktorsauto (heeft geen enkele nut deze in te halen met alle gevolgen van dien) zodat we nog wat banden konen opwarmen.

De tweede ronde ging het meteen al mis, in de chicane achterin hard rechtdoor door het grind. In mij spiegel ging Jon ook mee wat op zich wel aardig was. Toen ik weer de baan op ging vond ik de auto trillen maar achteraf was dat ik zelf met trillende benen waarschijnlijk. Het oliespoor was nog niet helemaal weg en juist op die plaatst was het spiegelglad.

De laatste race was het weer prima, gestart in de 2e groep achter de Westfields. Jon er weer als een gek vandoor maar achterop de baan weer op mij wachten zodat we wat konden stoeien. Opeens zag ik Jon een ander kant op gaan (spin door grind op de baan) zodat ik een gaatje kon maken. Toen de achterblijvers waar ik veel te afwachtend ben (Jon niet dus) en heel veel tijd kwijt was zodat Jon als 1e eindigde, ik 2e en Peter 3e (na een eenzame race).

Ik zag later een foto van Mart van der Kooi waar zijn vader over de pitsmuur stond en ons enorm stond aan te moedigen! Voor iedere race kwam hij ons ook allemaal succes wensen. Ik dacht dat Mart enthousiast was maar zijn vader is nog erger! Mart is van plan om de volgende race met de CCRC mee te rijden, zijn Caterham is bijna klaar...

Al met al een super weekend! Goeie sfeer, prachtige baan en mooi gereden, see you in Zandvoort.

Ronde 5 van de DNRT CCS kampioenschap heeft afgelopen weekend op het Circuit Park Zandvoort plaatsgevonden. Helaas hadden de weergoden besloten ons in de steek te laten. Maar dat mocht de pret niet drukken!

De race dag begon met zonnig weer en een succesvolle keuring voor het gehele CCRC veld. Helaas waren de vakanties reeds gepland toen de race kalender omgezet werd (van DNRT auto's A naar DNRT auto's B) dus was ons veld beperkt tot een magere vijf auto's. Maar samen met de 20 Westfields en de 11 Caterhams was het toch een redelijke volle baan in totaal.

Training bracht helaas al snel de eerste technische problemen naar boven en Daan le Brun had wederom last van motorische pechduivels. Hij werd met behulp van de sleepwagen naar binnen gebracht en bleek olielekkage problemen te hebben. Gelukkig dook op dat moment een nieuwsgierige motorexpert in onze tent op die meteen zijn armen uit de mouwen heeft gestoken en de auto uiteindelijk mede door zijn hulp weer op de baan heeft gekregen. Dit is nu juist het geweldige van de Colin Chapman Racing Club - het trekt veel enthousiastelingen die het racen net zo leuk vinden als de coureurs!

Anderen kwamen ook enige problemen tegen en hebben de benodigde verbeteringen doorgevoerd om zich vervolgens klaar te maken voor de kwalificatie. Net op dit moment ging de hemel open met plensbuien waardoor de strijd een stuk interessanter gemaakt werd. Gelukkig stonden we droog in de door fotokaarten.nl gesponsorde tent. De bandendruk werd opgehoogd (om meer hitte in de banden te krijgen en dus meer grip), helmen werden opgezet en iedereen ging de baan op. Deze sessie verliep goed voor de CCRC klasse, alhoewel er erg vaak geel gevlagd werd vanwege verschillende gestrande auto's uit de andere klasses. Helaas kreeg een Westfieldrijder een zware les in wat er kan gebeuren toen hij in de Arie Luyendijk bocht de controle kwijt raakte en de vangrail in ging. Dit resulteerde in een aardig hoeveelheid puin over het circuit. Het leek in eerste instantie ernstig te zijn, maar gelukkig pakte het anders uit. De coureur was ongedeerd en de auto kon gerepareerd worden om later in de dag mee te kunnen rijden. Dat dit kan bevestigt de bouwkwaliteit en duurzaamheid van de CCS auto's.

Aan het einde van de sessie stond de CCRC weer bovenaan de timesheets met een tijd van 2:20:080 neergezet door Jon Tarry (RAW Striker/ZX12-R), vijf seconden sneller dan de tweede tijd. Peter Köhler (eigenbouw/YZF-R1) heeft de derde tijd van de gehele CCS klasse geklokt. Een indrukwekkende prestatie gezien zijn relatieve weinige ervaring (in zijn eerste jaar racen) en omdat hij met een goede 25pk minder rijdt dan de koplopers. Harm Boerma (eigenbouw/CBR-1100) en Henk de Graauw (Sylva Striker / CBR-1100) vulde de tweede rij en Daan le Brun (Luego Velocity/YZF-R1) zou de laatste plek krijgen door zijn afwezigheid.

Na een redelijk lange pauze vol met regenbuien was het tijd om naar de pre-formatie grid te gaan voor race 1. De regen bleef maar vallen en de baan leek op sommige plaatsen wel een vijver - op zich kunnen we het als geluk beschouwen dat er geen eendjes hun weg er naartoe gevonden hadden! Tijdens de opwarmronde bleek al snel dat er erg weinig zicht was op sommige plekken, zeker als je dicht achter een andere auto reed. De CCRC mocht als 2e klasse vertrekken en 15 seconden na het vertrek van de Westfields gingen de lampen aan en uit. Peter Köhler had, in tegenstelling tot de rest van het veld, geen problemen met grip en pakte meteen de leiding. De rest van de rijders volgden hem door Tarzan en begonnen te wennen aan de lastige omstandigheden - in zulke omstandigheden is doseren van het gas een kunst an sich. Bij de Hunzerug pakte Jon Tarry de leiding weer terug en begon meteen uit te lopen richting de Westfields. Achter hem ontstond een gevecht tussen Peter Köhler, Harm Boerma en Henk de Graauw voor een paar ronden met veel driftpartijen en blokkerende wielen.

Helaas kon Daan le Brun, die de start wel had gered, weinig meters maken en moest zijn auto bij Scheivlak aan de kant zetten: voor de tweede keer slachtoffer van olie problemen. De grindbakken werden door vrijwel alle coureurs goed geveegd, wat ook nog voor veel vlagpartijen zorgde. Uiteindelijk kwam Jon Tarry over de lijn op de eerste plaats. Sterker nog, hij was zelfs ook nog eerste in de gehele CCS race omdat hij ook het complete Westfield veld ingehaald heeft. Harm Boerma kwam als tweede over de lijn, gevolgd door Henk de Graauw. Peter Köhler heeft zijn race vroegtijdig moeten beeindigen vanwege een waarschijnlijk kapotte wiellager wat helaas het einde van zijn weekend betekende.

Na de race volgde de gewoonlijke uitwisselingen van verhalen en gebaren (bijna een eigen taal geworden!). Sommigen spraken van waanzinnige driftpartijen en veel lol. Anderen vonden het een indrukwekkende, echter in het algemeen, iets te spannende ervaring. In ieder geval begonnen de voorbereidingen voor race 2 niet alleen aardig nat tot aan de onderbroek maar ook met veel enthousiasme en hoop op droog weer.

In een mum van een tijd stond de CCRC klaar op de baan voor race 2. Harm Boerma had een goede start, maar kreeg meteen last van aandrijvingsproblemen wat erin resulteerde dat hij zijn auto definitief aan de kant moest zetten. Hierdoor pakte Jon Tarry de lead en ging als eerste door de Tarzan-bocht, op de voet gevolgd door Henk de Graauw. Gezien het verschil in motoren en de - nu gelukkig - droge omstandigheden kon Henk niets doen en pakte Jon Tarry zijn tweede zege van het weekend.

Als afsluiting hadden we de gewoonlijke prijsuitreiking, echter zonder het normale champagne-festijn vanwege de afwezigheid van sponsor www.dp-graphics.nl. Iedereen was het er echter mee eens dat er al genoeg vloeistof verspild was dit weekend!

We kijken nu allemaal uit naar de vervolgrace van de kampioenschappen in Oschersleben in Duitsland op 12 & 13 september. Dit belooft veel sensatie omdat dit voor alle deelnemers een onbekende baan zal zijn voor en een aantal afwezigen dan terug van vakantie zijn. Even kijkend naar de stand in de kampioenschappen: Peter Köhler heeft een indrukwekkende voorsprong op de rest met zijn 113 punten. Achter hem ligt Henk de Graauw met 98 punten en Luc Haselier daar dicht achter met 92 punten. Met nog twee races te gaan (en een potentiele 60 punten in de aanbieding) staat het nog wijd open. De motorische pechduivels nemen hopelijk nu wat afstand zodat we kunnen genieten van veel close racing in deze superrace-klasse!

Afgelopen zondag 4 mei had de Colin Chapman Racing Club (CCRC) haar tweede evenement als onderdeel van de DNRT race series op Assen. De weergoden waren hen gunstig gestemd met stralend, zonnig weer - een welkome verandering na het vorige uitstapje in april!

Helaas was de opkomst mager te noemen omdat tegelijkertijd de belangrijkste kitcar show in de UK gaande was. Een grote hoeveelheid van de CCRC deelnemers heeft commerciele interesse in deze branche en moest daar aanwezig zijn. Twee nieuwe deelnemers hadden hun auto's niet op tijd klaar, maar hebben toch de benodigde kms afgelegd om er toch bij te zijn... goede inspanning!

Ondanks de ontbrekende collega's waren er veel mensen die de groep kwam ondersteunen. Voornamelijk KCC (Nederlandse Kitcar Club)-mensen die met hun straatlegale versies langskwamen waarmee de CCRC de baan op gaat. Een kans voor hun om een tourrit te regelen inclusief spektakel!

Vrijdagavond begon met de gebruikelijke pre-evenement verzameling waar alles klaar werd gezet en de bijhorende gebaren al de ronde deden. Na veel gezelligheid, met ook sommige deelnemers van de Caterham klasse, was het tijd om ons terug te trekken naar de campers/ tenten en nachtrust te zoeken.

Zaterdagochtend begon met de inschrijving en keuringen, die zonder problemen zijn verlopen. Harm Boerma (RAW Striker/ CBR-1100), Peter Köhler (eigenbouw/ YZF-R1) en Jon Tarry (RAW Striker/ ZX12-R) namen hun plaatsen in de paddock in samen met de Westfield en Caterham auto's om de baan op te gaan.

De training verliep zonder problemen; de eerste keer dat de deelnemers op dit (recentelijk vernieuwde) circuit hebben gereden. De eerste serie van bochten hebben zeker voor nogal wat vraagtekens gezorgd wat betreft de snelste manier om er doorheen te rijden. Allemaal onderdeel van de lol die er zeker in deze raceserie uit te halen is.

Na de benodigde setup aanpassingen en cooling-off periode (ondanks de koele wind was het zeker warm te noemen!) ging de kwalificatiesessie van start. Jon Tarry heeft uiteindelijk de snelste tijd geklokt, Harm Boerma kwam op de tweede plaats en op de derde plaats Peter Köhler. Op zich niet verbazingwekkend gezien de verschillen in power output - respectievelijk 180pk, 160pk en 150pk.

Helaas dienden bij terugkomst in de paddock de eerste pechvogels zich al aan. Peter Köhler was al vroeg naar binnen gekomen met wegliggingsproblemen wat al snel een gebroken draagarm bleek te zijn. Gelukkig kon het snel gedemonteerd worden en reed hij vlug naar huis (hij woont in de buurt) om de benodigde reparaties te doen. Hij zou snel moeten zijn om op tijd te zijn voor de eerste race.

Jon Tarry had koelingsproblemen (wat achteraf een gebroken waterpomp bleek te zijn) waardoor de olie- en watertemperaturen omhoog sprongen. Na discussie met de groep werd er geconcludeerd dat er weinig aan te doen was behalve hier rekening mee te houden tijdens de races.

Zo begon de eerste race van 12-ronden, helaas zonder Peter Köhler die het niet op tijd heeft kunnen redden voor de start. De organisatie had besloten om de aparte klasses afzonderlijk te laten starten om de kans minder groot te laten zijn dat men elkaar in de weg zou rijden. Bij de start pakte Jon Tarry de leiding en liep snel uit ten opzichte van Harm Boerma. Redelijk snel kwamen enkele auto's van de andere klasses in problemen en werd er veel met gele vlaggen gezwaaid. Dit escaleerde ongeveer halverwege in de race toen een Westfield motor in rook opging en veel olie op de baan achterliet. De consequentie hiervan was een code-60 situatie, zo genoemd omdat er dan op de gehele baan een maximale snelheid van 60 km/h van toepassing is. Helaas had Harm Boerma de vlaggen niet op tijd gezien en is op volle snelheid doorgereden, resultaat een zwarte vlag. Toch kon hij gelukkig - na een klein praatje van de baancommissaris - weer verder. Peter Köhler had in de tussentijd zijn reparaties gedaan en was slim genoeg om de baan op te gaan op zoek naar punten, ondanks veel achterstand. Drie rondes voor het einde was het oliespoor opgeruimd en is de race weer van start gegaan. Uiteindelijk heeft Jon Tarry de eerste plek gepakt, gevolgd door Harm Boerma en Peter Köhler.

Na terugkomst in de pits bleek Jon Tarry een oliedop te hebben die in de laatste ronde het hazepad had gekozen. Helaas was er geen vervanging en na veel discussie en uitwisselen van erg inventieve ideeën besloot hij om zich terug te trekken en de motor heel te houden voor een andere dag.

Race twee ging vervolgens van start met Harm Boerma die dit keer de leiding pakte en uitliep op Peter Köhler. Ze konden hun weg tussen de andere auto's goed vinden en Harm Boerma is toch uiteindelijk redelijk ver omhoog geklommen in de aparte Westfield klasse. Uiteindelijk pakte Harm Boerma de eerste plaats en had Peter Köhler weer een solide tweede plaats.

Even rekenen en dan blijkt dat het duidelijk te zien is dat solide prestaties toch erg belangrijk zijn want Peter Köhler leidt op dit moment de kampioenschap. Kijk op de CCRC website (http://www.ccrc.nl) voor de volledige uitslag.

Zo eindigde het tweede raceweekend voor de CCRC. We kijken allemaal uit naar het Super Race Weekend in Zandvoort op 14 & 15 juni. Dit belooft veel aangezien er potentieel negen deelnemers zijn die mee gaan rijden. Ook bestaande race auto's worden (o.a.) uit Engeland gehaald om potentiële CCRC deelnemers de kans te geven om op een laagdrempelige en goedkope manier in te kunnen stappen. Dit, samen met de extra enthousiastelingen die al bezig zijn om een auto klaar te zetten voor 2009, belooft veel goeds voor deze gezellige club autosport gekken.

Het raceseizoen voor de Colin Chapman Racing Club, onderdeel van een nieuwe Seven-gebaseerde revolutie bij de DNRT, is afgelopen zaterdag 5 april van start gegaan. Samen met de Westfield Racing Cup en Caterham Academy is de CCRC de baan op gegaan.

Het voordeel van deze klasse in vergelijking met de andere "one-make" series is dat het niet leverancierafhankelijk is. Hierdoor hou je de kosten lager en introduceer je een extra element in het geheel: technische uitdaging. Gezelligheid, kamaraderie, competitie en veel actie vormen de kern van deze aparte groep, ook wel de "vrije klasse" genoemd. Het veld omvat verschillende merken autos (o.a. Caterham, RAW, MK Indy) samen met de volledig eigengebouwde auto's. Tevens is er een variatie aan motorkeuze te zien, op dit moment gedomineerd door motorfietsmotoren - uitermate geschikt voor het racen met hoge toeren (11,500 rpm!) -, sequentiele versnellingsbakken en licht gewicht. Uiteraard is er een goed reglement opgesteld om er voor te zorgen dat de auto's niet te veel uiteen lopen. Het kopen en (desnoods laten) aanpassen van een low-budget tweedehands auto betekent dat je al vanaf ongeveer €5000 aan de start kan verschijnen.

Het weekend begon met een pre-evenement feest op vrijdagavond terwijl alle deelnemers zich verzamelden in de paddock en zich klaarmaakten voor een vroege start zaterdagochtend. De pre-race keuringen verliepen goed en iedereen kreeg een thumbs-up van de keuringsmeesters. Best een prestatie als je je bedenkt hoe nieuw dit is voor beide partijen.

De training verliep - ondanks de stromende regen - goed, met verrassend veel grip van de Toyo R888 banden. Bij terugkomst kreeg iedereen een snelle briefing over hoe het gegaan was, wat er gebeurd was enzovoort. Her en der wat technische problemen, maar gelukkig konden we al het voordeel proeven van het groepseffect, waarbij iedereen elkaar hielp om de problemen snel op te lossen. Samen met de andere deelnemers en de vele toeschouwers (vooral van de KCC, de Nederlandse Kitcar Club) kom je nooit handen of gereedschap te kort...ideaal! Nadat de problemen verholpen waren, was het tijd om het even rustig aan te doen. We hebben met zijn allen een wandeling rond de paddock gemaakt om te kijken wat voor ander interessant speelgoed er te vinden was. Daarna terug naar het CCRC kamp om de auto's klaar te maken voor kwalificatie: welke druk voor de banden?, hoeveel benzine?. Allemaal factoren om goed over na te denken.

En toen stond de CCRC eindelijk op de pre-formatie grid voor kwalificatie. Het bloed stroomde door de aderen en de adrenaline begon te pompen...showtime! Helaas moest Harm Boerma (RAW Striker) afhaken: slachtoffer van elektronische problemen. Deze sessie bleef droog en ging goed. We hebben allemaal redelijke tijden geklokt ondanks dat het af en toe wel een plekje zoeken was tussen de langzamere Westfields en Caterhams.

Het resultaat was een startopstelling waarbij de eerste drie plekken gedomineerd werden door: Luc Haselier (MK Indy/ ZX12-R), Jon Tarry (RAW Striker/ ZX12-R) en Rob Wiersma (Caterham/ ZX12-R) allemaal met dezelfde 180pk superbike motoren. Peter Köhler (eigenbouw/ YZF-R1) bleef niet ver achter met een 7e plaats tussen de Westfields. Een hele prestatie aangezien hij slechts enkele weken zijn racelicentie gehaald heeft en nog geen race-ervaring heeft!

De spanning bouwde al snel op tussen kwalificatie en de eerste race, die vroeg in de middag gepland was. De rijders gingen samen naar de grid toe om hun plaatsen in te nemen op de pre-formatie grid. Binnen een paar minuten stonden ze klaar op de grid, samen met de 21 andere auto's van de andere klasses. En met het vallen van de vlag, waren ze onderweg naar de Tarzan-bocht. Jon Tarry had een superstart waarin hij de leiding pakte, gevolgd door Luc Haselier. Die twee versnelden en lagen meteen ver op kop. Achter hun kreeg Rob Wiersma problemen met zijn wegligging vanwege een foutieve setup van zijn nieuwe auto waardoor hij in gevecht kwam met een Westfield. Zo begon ronde na ronde een strijd tussen Rob en de Westfield met close racing -de kern van deze set van drie Seven-gebaseerde series. Erg spectaculair om te zien! Later in de wedstrijd viel Jon Tarry uit door koppelingsproblemen. Luc Haselier had problemen met zijn benzinetoevoer waardoor zijn motor af en toe uit viel, dus ook hij viel terug tussen de Westfields. Een inhaalactie door Rob Wiersma richting het einde van de race zorgde er voor dat de eerste overwinning hem ten deel viel.

Voor de tweede keer was er een gezamenlijke debriefing bij het CCRC camp wat met veel enthousiasme werd begroet. Redelijk snel daarna ging het pre-race ritueel weer van start met de tweede race die vlak na de eerste was gepland. Dit keer ook met aardig wat setupaanpassingen omdat het behoorlijk hard geregend had.

Race 2 begon meteen met problemen voor Rob Wiersma. Hij kreeg meer en meer last van zijn wegligging vanwege de weersomstandigheden en viel steeds verder terug. Hij besliste uiteindelijk om het voor gezien te houden en de auto heel te houden voor een andere dag. Dit gaf Luc de gelegenheid om de vlag te pakken en de overwinning zich eigen te maken. Peter Köhler pakte de tweede plaats met weer een solide prestatie.

Zo eindigde het eerste race weekend voor de CCRC. Na het inpakken ging de club richting de bar voor een welverdiend drankje en verdere analyses van de dag. Het belooft in ieder geval veel goeds voor de toekomst met anderen die nu ook bezig zijn om hun auto's gereed te maken voor deze spectaculaire serie. We kijken allemaal uit naar de volgende race in Assen op zondag 4 mei.